...ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจอยู่ มีชีวิตที่สุขสบายจากทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่..ถ้าวันใดวันนึง ลมหายใจของเราเกิดติดขัด แน่นหน้าอก
นอนไม่ได้ หายใจไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก

วินาทีนั้นมันช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนจะยาวนานเหลือเกิน
เมื่ออยู่ในห้องนอนของตัวเองตอนกลางดึก
บรรยากาศแสนจะเงียบงัน.. ไร้ผู้คนรอบกาย

..ช่วงเวลานั้นคุณจะทำเช่นไร?

ณ เวลานี้ ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตาย มันช่างทรมานเหลือเกิน..
ฉันก็แค่หวังว่า จะมีใครซักคน อยู่เป็นเพื่อนฉัน ในตอนนี้..

ฉันก็ได้แต่ พยายามทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ตัวของฉันเองนั้น
รู้สึกดีขึ้น.. แม้สักเล็กน้อย.. ก็ยังดี....

เมื่อเวลาผ่านไป ฉันรู้สึกเริ่มดีขึ้นแล้ว ฉันไม่เป็นไรแล้ว 

มันทำให้ฉันได้รู้ว่า
ชีวิตของเราจะสั้นหรือยาว ก็ไม่รู้ จะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
อาจจะเป็นวันนี้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้...... อีก10ปี 20ปี อะไรๆก็ไม่แน่นอน
เพราะฉะนั้น ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ อยากจะทำอะไรก็รีบทำ
..ก่อนที่จะสายเกินไป ที่ไม่สามารถกลับมานั่งนึกย้อน แก้ไข อะไรได้อีกแล้ว

ณ ตอนนี้ ฉันจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด อยู่กับวันนี้ มีความสุขในทุกๆวัน
แม้ว่าอาจจะมีบางเวลาที่ฉันยิ้มไม่ออกเลยก็ตาม..

ก็เพราะฉันไม่ใช่ก้อนหิน*